Een milde aandoening

Bij het scheiden van de markt maakt Geert Mak zich zorgen over de politieke beïnvloeding van de Engelse kiezers, die voorafging aan de beruchte volksraadpleging van 2016 over het beëindigen van de samenwerking met Europa. ‘Brexit gaat de voorstemmers niet brengen wat ze hoopten, integendeel. Maar zoals altijd komt berouw te laat’ voorspelt de introductie van het televisieprogramma ‘In Europa’ van afgelopen zondag. (1) Dat brexit nadelig was voor iedereen, niet in de laatste plaats voor de eilandbewoners zelf, lag voor de hand. Het was immers een keus tégen samenwerken en vóór concurreren. Met gezond verstand valt zo’n keuze niet te verdedigen, dus was het best ingewikkeld voor de pro-brexit politicus op welke manier hij het volk dan moest manipuleren. Nu is de politicus gepokt en gemazeld in het uitventen van de ene of de andere overtuiging en gebruikt daartoe graag de retoriek, maar dat doen alle politici, dus daar schoot de pro-brexiteer niet veel mee op. Hij zocht zijn heil liever bij de zogenaamde sociale media, want dan hoefde hij nog minder rekening te houden met het spreken van de waarheid. De introductie van het televisieprogramma zegt het wat minder omfloerst: ‘Met keiharde leugens en een gewiekst gebruik van algoritmes wist het campagneteam van de pleitbezorgers voor brexit het referendum te winnen’. De reportage geeft een goed beeld van de oncontroleerbare manier waarop de zogenaamde sociale netwerken het concurreren tussen mensen bevorderen uiteraard om daar zelf superrijker van te worden. Om de kerstsfeer niet helemaal te bederven, volsta ik met de verwijzing naar enkele eerdere blogs over de desastreuze werking van het concurreren bij de politieke besluitvorming. Voor de liefhebber zie (2) en (3).
De diagnose bij de brexit-aandoening is dat het gelukkig om een milde vorm van een in potentie levensgevaarlijke ziekte gaat. De patiënt klaagt dan onder andere over moeite met ademhalen vanwege oneerlijke concurrentie. (4) Waren de Britten nu maar in Europa gebleven dan hadden ze tientallen miljarden Euro’s kunnen toucheren om er weer bovenop te komen, zo heeft de Franse Eurocommissaris voor de interne markt Thierry Breton uit laten rekenen door zijn ondergeschikten. Alles bij elkaar maakt het er allemaal niet gemakkelijker op voor onze twee Nederlandse patriotten, beter bekend als onze populisten. Zij zijn zo geschrokken van de zieke Engelse patiënt, dat ze niet eens meer durven twitteren over de nexit. Politici zijn een gepasseerd station. Ze zijn niet in staat om datgene te doen, wat we van ze verwachten: het voorkómen van problemen. Integendeel. Misschien moeten we onze Willem-Alexander van Oranje de Noordzee laten oversteken om, net als zijn voorvader stadhouder Willem III van Oranje, bij de Engelsen weer eens ouderwets orde op zaken te stellen. Merry Christmas everybody.

Verwijzingen.
(1) Zie het VPRO-programma ‘In Europa – de geschiedenis op heterdaad betrapt’ aflevering 19 van zondag 20 december 2020 ‘Gewonnen en alles kwijt’ van Geert Mak. Dit is de link: https://www.npostart.nl/in-europa-de-geschiedenis-op-heterdaad-betrapt/20-12-2020/VPWON_1285544
(2) Zie de blog ‘Technologie, vooruitgang en volksgezondheid’ van vrijdag 31 juli 2020. Daarin kwam eveneens de manipulatie door politici via sociale media aan de orde.
(3) Zie de blog ‘Discriminatie, vooroordelen, slavernij’ van vrijdag 19 juni 2020. Deze ging onder andere over het gebruik van retoriek door politici.
(4) Zie de blog ‘Ik heb een droom - 2’ van vrijdag 6 november 2020 voor meer over oneerlijke concurrentie.


Twitter Facebook LinkedIn Volgen



De geur van het leven en de stank van de dood

Neppen is ingeburgerd

Slecht geslapen

Code rood: de paashaas komt

Het leuke in de mens